Melesugun i odpoczywający Mijan
Tym właśnie stoi Boska Wola i niezmiernie się cieszę, że byłam, zobaczyłam i pozytywnie naładowałam akumulatory. Pogoda była daleka od ideału, ale na szczęście obyło się bez deszczu. Niestety mój wysłużony aparat kiepsko sobie radzi przy takiej aurze (zresztą tak jak poprzednio) i żałuję, że nie było słońca i błękitnego nieba (wymagania! ;-D), bo zdjęcia wyszłyby o wiele lepiej, ale jak się nie ma co się lubi, to trzeba polubić, co się ma. ;-)
Melesugun z resztkami zimowej sierści ;-)
Już z daleka widać było pasące się klacze i dwie ledwo wystające znad trawy beżowe kulki zażywające siesty. Pana i władcy haremu w pierwszej chwili nie zaobserwowałam, ale okazało się, że okupował teren przy wiacie i widząc gości, nie omieszkał poprowadzić nas, razem z Gospodarzami na pastwisko.
Gelshah
Gwiazdą, a w zasadzie gwiazdorem dnia został jednak najstarszy z najmłodszych - Ostowar:
dobry dżins nie jest zły
Nie dość, że przepiękny i absolutnie rozczulający (wzruszają mnie wszystkie małe koniki, pieski, krówki i owieczki :-P), to jeszcze niesamowicie kontaktowy, lgnący do człowieka, zaczepny i odważny.
Osman Guli i Ostowar
"tak mi dobrze, tak mi rób!" :-D
Mijan
ogon mamy? a czemu nie? :-)
Drugi maluch, nieco młodszy Mijan jeszcze nie jest taki hop do przodu, trzyma się blisko mamy i jest dość nieufny, ale pewnie szybko to nadrobi.
Mijan w całej okazałości
"jeszcze nie zawsze trafiam tam, gdzie trzeba" ;-)
Obaj są jeleniej maści, z uroczymi ciemnymi pręgami przez grzbiet, ale Mijan wyróżnia się rybim okiem, a malowany jest podobnie jak matka.
Melesugun i Mijan oraz zgrabne pośladki Margire ;-)
Z kolei Ostowar ma cudownem ciemne "skrzydła", a w zasadzie na razie skrzydełka - po obu stronach kłębu.
Osman Guli i Ostowar
Ciekawość mnie zżera co też nosi w brzuchu Margire, ale pewnie coś równie niezwykłego jak pozostała dwójka.
Z tego miejsca gorąco pozdrawiam Dalię i Jacka, dziękuję za gościnę i do zobaczenia w składzie tym razem 7-konnym. :-)
:-)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
