sobota, 31 grudnia 2011

Linie męskie w hodowli koni achał-tekińskich

W tradycji turkmeńskiej większą wagę przykładało się do pochodzenia ogierów, które przekazywano sobie z ust do ust, pomijając klacze. Taki pogląd przetrwał do dziś, gdzie wciąż przede wszystkim zaznacza się przynależność do rodu męskiego, ale linie żeńskie zostały wyodrębnione i niektórzy hodowcy podają też takie informacje odnośnie swoich koni, jak np. Leonid Babajew czy Aleksander Klimuk.

Współcześnie istnieje 19 rodów męskich:

Ak Belek
Ak Sakal
Arab
Dor Bairam
El
Everdy Teleke
Fakirpelvan
Gelishikli
Gundogar
Kaplan
Karlavach
Kir Sakar
Mele Kush
Peren
Posman
Sere
Skak
Sovhoz II
Toporbai

przy czym jeden z nich (Sovhoz II) przez niektórych czołowych hodowców nie jest uznawany. Najmłodsza jest linia Gundogara, wyodrębniona z linii Gelishikli w 2009 roku.

Pokrewieństwo wśród samych linii jest dość znaczne i wszystkie rody można wyprowadzić od trzech ogierów. Były to: Kutli Sakar i Chopar Kel, od których łącznie wywodzi się 18 z 19 obecnych linii. Jedna linia - ogiera Ak Belek, pochodzi od ogiera pełnej krwi angielskiej Fortingbrass xx.

 struktura linii męskich - pogrubioną kursywą zaznaczone są linie współczesne, 
samym pogrubieniem - linie wygasłe

Około 93% koni achał-tekińskich wywodzi się od Kutli Sakara, poprzez dwie gałęzie: znakomitego Boinou i Sultan Guli.

Boinou, fot. ze zbiorów A. Klimuka

Na koniec dwa słowa odnośnie pisowni imion koni - będę używać pisowni angielskiej z bardzo prostego powodu - w internecie, szczegółowych opracowań o rasie po polsku raczej nie da się znaleźć. Polecam wpisać w Google "Gelishikli" oraz "Gieliszykli" i porównać wyniki. ;)

W kolejnym wpisie rozpocznę charakterystykę poszczególnych linii.

1 komentarz:

  1. http://www.akhal.cz/SchemeEN.htm ;) pozdrawiam Chita

    OdpowiedzUsuń